نوزاد [ از ميان گهواره ] گفت : بىترديد من بنده خدايم ، به من كتاب عطا كرده و مرا پيامبر قرار داده است . * و هر جا كه باشم بسيار بابركت و سودمندم قرار داده ، و مرا تا زنده‌ام به نماز و زكات سفارش كرده است . * و مرا نسبت به مادرم نيكوكار [ و خوش‌رفتار ] گردانيده و گردنكش و تيره‌بختم قرار نداده است . * و سلام بر من روزى كه زاده شدم ، و روزى كه مىميرم ، و روزى كه زنده برانگيخته مىشوم . حضرت يونس عليه السلام و نماز قرآن كريم در سورهء صافات مىفرمايد : [ فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ * لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ] « 1 » : [ و در شكم ماهى به تسبيح خدا مشغول شد كه ] اگر او از تسبيح‌كنندگان نبود ، * بىترديد تا روزى كه مردم برانگيخته مىشوند در شكم ماهى مىماند . مرحوم طبرسى از قول قتاده مىنويسد : منظور از تسبيح و ستايش يونس نماز او بوده و همين حقيقت با عظمت ، علت نجاتش از شكم ماهى شد « 2 » . از آيات ذكر شده به اين نتيجه مىرسيم كه تمام پيامبران الهى در ميان امم و ملل مبعوث به نماز بودند و خداوند مهربان از باب عشق به بندگان ، هيچ جامعه‌اى را جداى از اين تكليف نگذاشته ؛ زيرا نماز در رشد و كمال روحى انسان نقش مهمى را برعهده دارد و بدون اتصال و پيوند به اين تكليف با ارزش الهى ، انسان مورد

--> ( 1 ) - صافات ( 37 ) : 143 - 144 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 14 / 403 ، باب 26 ؛ مجمع البيان : 8 / 591 .